Bouwen met AI
als co-piloot Building with AI
as co-pilot

Glim was het eerste experiment. Niet alleen om een takenlijst te bouwen, maar om te ontdekken of het überhaupt kon: iets werkends maken met Claude, zonder zelf te kunnen programmeren.

Het resultaat was een persoonlijke taakmanager met één centrale gedachte: rust. Geen notificaties, geen badges, geen dashboards die je nog schuldiger doen voelen. Gewoon projecten, taken, en een visuele taal die eerder aan gebroken wit en zacht groen denkt dan aan schermtijd.

De app is mobile-first, gebouwd op Supabase als backend en uitgerust met Google-authenticatie. De interface heeft een licht- en donkermodus via CSS-tokens, een floating actieknop, prioriteitsmarkeringen, drag-and-drop met een visuele sleepschaduw, en een undo-functie.

Glim was the first experiment. Not just to build a task list, but to find out whether it was even possible: making something that works with Claude, without knowing how to code.

The result was a personal task manager with one central idea: calm. No notifications, no badges, no dashboards that make you feel even more guilty. Just projects, tasks, and a visual language that suggests broken white and soft green rather than screen time.

The app is mobile-first, built on Supabase as backend and equipped with Google authentication. The interface has light and dark modes via CSS tokens, a floating action button, priority markers, drag-and-drop with a visual shadow, and an undo function.

Weekly Pulse begon als een vraag: hoe ziet een week er eigenlijk uit — niet als agenda maar als patroon? Niet "wat moet ik doen om 14:00", maar "waar gaat mijn energie naartoe en wanneer ben ik gelukkig?"

Claude bouwde een interactief wiel van zeven segmenten — één per dag. Daarbinnen zijn activiteiten ingekleurd op categorie (werk, vrije tijd, sport, creatief, verplichtingen), waarbij de breedte de tijdsduur aangeeft en de hoogte het energieniveau. Een tweede weergave toont dezelfde data als horizontale tijdlijn. Beide grafieken zijn volledig in SVG, opgebouwd vanuit wiskundige functies voor boogpaden en polaire coördinaten.

Weekly Pulse started as a question: how does a week actually look — not as an agenda but as a pattern? Not "what do I have at 14:00", but "where does my energy go and when am I happy?"

Claude built an interactive wheel of seven segments — one per day. Activities are colour-coded by category (work, leisure, sport, creative, obligations), with width representing duration and height representing energy level. A second view shows the same data as a horizontal timeline. Both charts are fully SVG, built from mathematical functions for arc paths and polar coordinates.

Lexum werd niet gebouwd vanuit nieuwsgierigheid, maar vanuit een concreet probleem thuis: mijn zoon moest Frans leren voor school, en de beschikbare apps sloten niet goed aan op wat hij precies moest kennen.

Lexum is een woordenschattrainer op maat met flashcards en spaced repetition — het principe waarbij je woorden vaker ziet naarmate je ze minder goed kent. De interface heeft een donkere basisstijl met electric lime als accentkleur, én een lichtmodus die met één schakelaar omgaat.

De slimste keuze zat in de backend: de woordenlijsten worden beheerd via een Google Spreadsheet. Als ouder bepaal je zelf welke woorden erin staan — geen database om te beheren, geen admin-interface om te bouwen. En om die spreadsheet te vullen stuurde ik eenvoudigweg een foto van de bladzijde uit het schoolboek naar AI. Zo werd de app niet alleen door AI gebouwd, maar ook door AI gevuld.

Na Frans is ook Engels als taalmodule toegevoegd — de Google Sheets-structuur maakt het eenvoudig om nieuwe talen in te pluggen zonder de app zelf aan te passen.

Lexum was not built out of curiosity, but from a concrete problem at home: my son needed to learn French for school, and the available apps did not match what he specifically needed to know.

Lexum is a custom vocabulary trainer with flashcards and spaced repetition — the principle where you see words more often the less well you know them. The interface has a dark base style with electric lime as accent colour, plus a light mode toggled with a single switch.

The smartest choice was the backend: word lists are managed via a Google Spreadsheet. As a parent you decide which words are in it — no database to manage, no admin interface to build. And to fill the spreadsheet, I simply sent a photo of the school book page to AI.

After French, English was added as a second language module — the Google Sheets structure makes it straightforward to plug in new languages without changing the app itself.

In het voorjaar van 2026 stond er een reis naar Japan op de planning. PhraseKit is de rust-in-je-broekzak-als-je-het-nodig-hebt-tool die daarvoor werd gebouwd. Niet een vertaalapparaat, niet een taalleerapp — een frasengids gesorteerd op situatie: bij de dokter, in het restaurant, op het station, in een noodsituatie.

Per frase een fonetische uitspraak in romaji, een toelichting, en een favorietenlijst voor de zinnen die jij het vaakst nodig hebt.

De "Vraag het nu"-functie is volledig live: je typt een Nederlandse zin, en OpenAI (gpt-4o-mini) vertaalt die naar natuurlijk Japans — inclusief romaji-uitspraak, uitleg, een kortere variant en een beleefder alternatief. De API draait server-side via Next.js, zodat de sleutel nooit bij de gebruiker terechtkomt.

In spring 2026, a trip to Japan was planned. PhraseKit is the peace-of-mind tool built for that. Not a translation device, not a language learning app — a phrase guide sorted by situation: at the doctor, in the restaurant, at the station, in an emergency.

Each phrase has a phonetic pronunciation in romaji, an explanation, and a favourites list for the phrases you need most.

The "Ask now" feature is fully live: you type a Dutch sentence, and OpenAI (gpt-4o-mini) translates it into natural Japanese — including romaji pronunciation, explanation, a shorter variant and a more polite alternative. The API runs server-side via Next.js, so the key never reaches the user.

Parallel aan PhraseKit groeide een andere vraag: hoe plan je zo'n reis? Japan is groot en vraagt veel keuzes. Je wilt steden bezoeken, maar ook weten hoeveel reisdagen dat kost, hoe de volgorde logisch loopt, en waar de witte vlekken in je planning zitten.

Roamly toont de reis als gekleurde segmenten op een tijdlijn — waarbij de verhouding de daadwerkelijke verblijfsduur weergeeft — én als interactieve kaart via Leaflet, met steden op échte geografische posities. Je ziet de route dus zowel in tijd als in ruimte.

Per dag kun je activiteiten invullen, en een ingebouwde AI-reisassistent — gekoppeld aan OpenAI — geeft per activiteit praktisch advies: openingstijden, hoe je er komt, wat je meeneemt, wat er in de buurt ligt.

Hier verscheen een nieuwe technologie: SvelteKit. Svelte werkt fundamenteel anders dan React — dichter op de browser, wat resulteert in lichtere, snellere code.

Parallel to PhraseKit, another question grew: how do you plan such a trip? Japan is large and demands many choices. You want to visit cities, but also know how many travel days that costs, how the order makes logical sense, and where the gaps in your planning are.

Roamly shows the trip as coloured segments on a timeline — where the proportions reflect actual duration — and as an interactive map via Leaflet, with cities at their actual geographic positions. You see the route in both time and space.

For each day you can fill in activities, and a built-in AI travel assistant — connected to OpenAI — gives practical advice per activity: opening times, how to get there, what to bring, what's nearby.

This introduced a new technology: SvelteKit. Svelte works fundamentally differently from React — closer to the browser, resulting in lighter, faster code.

Het laatste project is ook het meest doordachte. Mijn zoon had een beloningssysteem nodig — niet een sticker op de koelkast, maar iets dat op zijn telefoon stond, bijhield welke gewoontes hij goed deed, hem feedback gaf op zijn groei, en ons samen een moment gaf aan het einde van de week om te reflecteren.

Voor dit project begon ik bij ChatGPT — voor het conceptuele en pedagogische denken. Welke gewoontes zijn zinvol om te belonen? Wat is de juiste beloningsfrequentie? Hoe voorkom je dat een beloningssysteem averechts werkt? Pas toen het concept stond stapte ik over naar Claude voor de bouw.

De routing is volledig uitgesplitst: het kind heeft eigen pagina's (vandaag, groei, samen-momenten), de ouder heeft eigen beheerpagina's voor gewoontes en beloningen. State wordt centraal beheerd via een Context, navigatie loopt via React Router.

The last project is also the most carefully considered. My son needed a reward system — not a sticker on the fridge, but something on his phone that tracked which habits he was doing well, gave him feedback on his growth, and gave us a shared moment at the end of the week to reflect.

For this project I started with ChatGPT — for the conceptual and pedagogical thinking. Which habits are worth rewarding? What is the right reward frequency? How do you prevent a reward system from backfiring? Only when the concept was set did I switch to Claude for the build.

The routing is fully split: the child has their own pages (today, growth, shared moments), the parent has their own management pages for habits and rewards. State is centrally managed via a Context, navigation runs via React Router.